Anne vertelt ...

Ik dacht: laat ik ook maar eens iets typen. Ik vind het heel leuk in Vietnam! soms is het net iets te heet, soms stinkt het een beetje, maar we doen veel leuke dingen en maken kleine meisjes blij met een Nederlands klompje. Gister hebben we nog even door de stad gebanjerd voordat de taxi kwam, en Eline heeft een nieuwe zonnebril gekregen (hoppa, nog een) en ik kreeg bijna niet van echt te onderscheiden All-stars (hoppa, nog een paar moest ik van mama zeggen (: ) die in plaats van 100 euro 12 euro (240.000 dong) kosten. Ik ben er erg blij mee, maar omdat we een wandeltocht gaan maken en we maar een minimale bagage meemochten nemen, heb ik met pijn in mijn hart mijn (ik denk toch neppe) All-stars achtergelaten in de roltas met de rest van mijn bagage, die nu bij Cees (de planner van de reis) staat.
Dit klinkt een beetje alsof ik alleen om die schoenen geef, maar ik ben nog niet klaar. Gister zijn we (wat papa nog niet verteld heeft) met de nachttrein naar Sa Pa gereden en dit was een spannend avontuur. De trein zag er een beetje uit alsof ik in een Harry Potter film zat, en dit gevoel werd sterker toen de stroom 5 minuten lang uit viel. We hadden een coupe met zijn vieren, met twee stapelbedden die in een klein kamertje gewurmd waren. Er was een raam en een tafeltje met (raar genoeg) een plantje (dit vond mama erg bizar zoals ze dat zelf zei, ik zou zeggen vreemd of misschien zelfs weird). De rit was erg leuk en Eline en ik hadden al twee potjes pesten gespeeld (die ik beide won (: ) voordat we reden. In de avond gingen papa, mama en Eline al om tien uur slapen, maar ik speelde nog even world 4 van mijn Mario nintendo-spelletje uit. Dit had ik beter niet kunnen doen want ik viel hierna niet snel in slaap om dat het onvergetelijke Mario-deuntje nog in mijn hoofd zat. Dus wiegde ik mee met het ritme van de trein en viel zo vanzelf uiteindelijk in slaap.
Om 6.00 AM waren we ongeveer in Lao Cai, waar we met een taxibusje naar Sa Pa reden. Ik voelde me net een beroemd iemand toen we achterna werden gerend door een aantal Hmong meisjes.
Vanochtend hebben we door Sa Pa gelopen en ik heb een armbandje gekregen en Eline een "zilveren" armband. Ik heb eerder in Hanoi een witte stoere (maar toch modieuze) Nike pet gekregen waarvan papa ook al beweerde dat hij nep was ook al zat er een Nike-merkje in. Tot zover mijn verhaal.
Groetjes Anne :D