Opnieuw Hanoi

Na een dag lopen in de zon in de bergen is het gemakkelijk in slaap vallen, zelfs in een nachttrein, en tegen 5 uur kwamen we weer in Hanoi aan. Ondanks het vroege uur was het er al een drukte van belang. Niet alleen op het stationsplein om al die buitenlanders naar hun hotels/volgende bestemming te brengen, maar uit de trein hadden we bijvoorbeeld ook al een markt gezien waar het werkelijk krioelde van de mensen. Om 04:45!!
Na enig gezoek werden wij gevonden door dezelfde chauffeur die ons een paar dagen geleden ook al naar het station had gebracht. Maaike had hem al bijna met een routineus 'No thank you' weggestuurd omdat hij naar Mr Cat vroeg (maar Cees bleek te bedoelen) toen Anne er op wees dat het dezelfde man was.
Hij bracht ons in een ommedraai naar het pension van Vietnam a la Carte, waar eigenaar Cees ons op stond te wachten. Helaas konden we nog geen kamer betrekken, maar we konden er wel alvast douchen en ontbijten - een hele troost.
Helaas bleek dat het mausoleum van Ho Chi Minh op zo wel maan- als vrijdag gesloten te zijn, en moesten we plots een andere bestemming voor de dag zoeken. Met de wetenschap dat als je er op uittrekt, je altijd wel iets (leuks) tegenkomt, lieten we ons toch maar naar het centrale plein brengen, waar ook het mausoleum aan ligt. Een soort Hanois plein(tje) van de Hemelse Vrede. Ook zonder een persoonlijk bezoekje aan 'ome Ho' was het er eigenlijk best wel de moeite waard.
In het park er achter / naast troffen we in een klein parkje de 'One Pillar Pagoda' de op een pilaar gebouwd is (sic). Omdat we toch zeker al weer 300 m gelopen hadden moest er nodig weer iets gedronken worden, en beklom An het heiligdom.
Een stukje verderop (al tijden geen westerse toerist gezien) betraden we de Botanische Tuin. Uit een eerder bezoek aan Singapore wisten we dat dat best leuk kan zijn, ook voor niet-botanici. En zo ook hier. Onder de hoge bomen was het er (relatief) koel, en bovendien werd er op het moment van ons bezoek zowel een speelfilm opgenomen als een bruidsmodereportage geschoten.
Romantisch ... !!

Ook lief ...

Omdat het nu wel tegen lunchtijd liep, lieten we ons naar KOTO brengen (Know One
Teach One), een project waar kansarme/straat- kinderen een restaurant runnen - dat doet het natuurlijk altijd goed bij de rijke westerling. Het eten was er heerlijk.
De volgende halte was het gevangenismuseum, dat met name laat zien hoe vreselijk die kolonialistische Fransozen de patriottische helden hadden opgesloten en (sommigen) vermoord. Hoe het ook had gekund werd even verderop getoond, waar in geuren en kleuren uit de doeken werd gedaan hoe geweldig goed de Amerikaanse piloten (waar onder ook 2010 presidentskandidaat John McCain) die tijdens de Amerikaanse Oorlog (bij ons bekend als Vietnamoorlog) werden gevangengenomen werden behandeld - ze mochten pijp roken en basketballen (!). Het heette niet voor niets het Hanoi Hilton.
We rondden de dag af met een laatste rondje shoppen in het Hanoise Old Quarter, met als belangrijkste wapenfeit een Oranje Robin van Persie-tenue waarin Anne zondagavond de WK finale zal bekijken :-)