Bergwandelen met Hmongmeisjes 7 en 8 juli 2010

Woensdagochtend kwam onze gids ons halen.Ik had een stoere man verwacht maar het bleek een 16 jarig Hmongmeisje te zijn in traditionele klederdracht: zwarte beenwinsels, zwarte jurk met kleurijke versierselen. Ze heette Tam en zou ons twee dagen meenemen. We gingen op pad. Het eerste stuk was gemakkelijk. Ik zei nog tegen Herman dat het best wat sneller kon wat mij betrof. Maar al snel gingen we de weg af en liepen we op een klein paadje bergafwaarts. Het had 's nachts geregend en hier en daar was het best glibberig. Anne liep als altijd als een berggeit de berg af, zij heeft een natuurlijk evenwichtsgevoel en ook Eline en Herman voelen zich thuis op een bergpad. Ik daarentegen wiebel altijd en val voortdurend bijna. Gelukkig sloten zich onderweg enkele Hmongvrouwen bij ons aan.
Een ervan, een wat oudere vrouw (57) die Mee (oid) heette stelde zich tot taak mij op te vangen en te helpen en ze bleek oersterk. Ze pakte mijn pols en hield me in evenwicht. Het pad slingerde tussen rijstvelden door. Soms liepen we op een richeltje langs een rijstveld. Het uitzicht was (als je niet zoals ik steeds op de weg moest letten) prachtig. Het was een stuk minder heet dan in Hanoi maar door dit klimmen en klauteren en afdalen zweetten we enorm. Er waren nog meer toeristen onderweg met hun gidsen en voor iedereen gold het zelfde: het was very hot.
We zagen onderweg blote kindjes, Hmongmannen en vrouwen met zware pakken op hun rug, prachtige vergezichten, rijstvelden, buffels, kleine hutjes. Tam had engels geleerd op straat van de toeristen. Ze is een slimme meid die de kost verdient voor haar ouders en zus. Tussen de middag werden we na een oversteek over een hangbrug naar een gebouw gebracht waar alle toeristen wachtten tot hun gids eten bereid had. Tam maakte heerlijke ommeletten met brood en meloen en een soort fruit dat leek op een kruising tussen een appel en een peer.

We liepen nog een paar uur door en rond 1500 waren we bij de Homestay in Ta Van. Dat bleek een soort berghut te zijn waar buiten ons nog vier Denen en twee Engelsen logeerden. Met de Engelsen en hun gids gingen we zwemmen in de rivier. Dat was heerlijk verkoelend. De gids van de Engelsen wastte haar haar met shampoo in de rivier. You look like an advertisement zei Nick. 's Avonds dronken we een biertje met onze homestaygenoten. Het was gezellig. Iedereen leeft mee met het WK en iedereen hoopte dat we zouden winnen. We gingen allemaal vroeg naar bed want iedereen was moe. Herman en Torsten (een van de Denen) hebben's nachts nog naar Duitsland Spanje gekeken en Spanje won zodat Nederland dus zondag in de finale staat tegen Spanje. Iedereen hier die hoort dat we uit Haolan (Holland) komen (behalve de locals) wenst ons succes.