Afkoelen ...

Na anderhalve dag in een zweterig Hanoi waren we wel hard toe aan wat verkoeling. Een van de gidsjes noemde het "Hanoi Water Park" - een typisch toeristisch zwembadenparadijs.
Na uitchecken uit het hotel wilden we nog even pinnen - er zijn hier genoeg ATMs - maar dat blijkt toch niet altijd een garantie voor succes, want Maaike haar giropasje verdween in het niets in het apparaat, dat daarop een "out of service" berichtje liet zien. Gelukkig was het bankfiliaal bemand, en kon iemand met een sleutel het pasje gewoon oppikken, dat we zonder probleem weer terugkregen (op vertoon van paspoort, dat wel). Oeps! De volgende ATM deed het gelukkig zonder kuren :-)
Vevolgens pakten we een taxi, "Hanoi Water Park please", die niet precies wist waar ik het over had, maar gelukkig had ik de kaart bij me: Ah! Ho Tay, Tay Ho! Het bleek een wat verbleekt pretpark te zijn aan het West Lake (aan de gegoede kant van Hanoi).
Er was een golfslagbad en een stuk of 6 glijbanen, een "Wild"waterbaan (meer een lazy river eigenlijk), en een soort kabelbaantje waarvanaf je je in het water kon laten plonsen. Spekkie voor trekkies bekkie dus. Alleen erg weinig (westerse) toeristen, je kon ze op de vingers van een hand wel tellen.
We hadden helaas niks te eten meegenmoen en durfden de Vietnamese lunch (nog) niet aan - vreemde worsten en kippenpootjes - we hielden het maar bij chips en (veel) cola.
Aan het eind van de middag werd het drukker, en gingen wij weer richting Ha Noi, namen een pizza (vooruit, nog een keertje dan). Om half acht werden we opgehaald bij het hotel en op het station gedropt - met tickets die door een koerier bij het hotel waren gebracht (met instructies).